Ένωση για την πατρίδα και τον λαό - Επίσημος Ιστότοπος

Επικοινώνηστε μαζί μας

Αποστολή σε φίλο

Για να προτείνετε το παρακάτω προϊόν παρακαλώ συμπληρώστε την φόρμα.

Τα πεδία μαρκαρισμένα με (*) είναι υποχρεωτικά.



Ομιλία Βύρωνα Πολύδωρα στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση

Ομιλία Βύρωνα Γ. Πολύδωρα στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση :

Βύρων Πολύδωρας: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω εισαγωγικά να εκφράσω την οδύνη μου για το δυστύχημα που συνέβη στον Βόλο προχθές με τον θάνατο των δύο ΕΠΟΠ και του ενός Εφέδρου και την λύπη μου για τον τραυματισμό του Αξιωματικού. Κι έτσι όπως θέλω να είμαι αληθινός και στη Βουλή και στην κοινωνία και στον προσωπικό μου βίο, σας λέω ότι έχω ειδικό λόγο που εκφράζω τώρα την οδύνη μου, ενώ η Βουλή την εξέφρασε ήδη. Πέρυσι αποστρατεύτηκε, δηλαδή αφυπηρέτησε, ο γιος μου ως Έφεδρος Αξιωματικός, ολμιστής καταδρομέας και κλάψαμε όλοι στο σπίτι προχθές για το τραγικό δυστύχημα του Βόλου.

Και θέλω να κάνω αυτή την αναφορά όχι μόνον για το συναίσθημα – που, ναι, είμαστε συναισθηματικοί – αλλά διότι συνδέω το θέμα με το τί συμβαίνει στην Κύπρο μας – εννοώ με την παρέμβαση του Βαρβαρόσα στην κυπριακή ΑΟΖ – με το τί συμβαίνει με τους Τζιχαντιστές που σφάζουν στη Συρία, με το τί συμβαίνει στο Αιγαίο με τις προκλήσεις. Και ενώ έτσι έχουν τα πράγματα στο διεθνές περιβάλλον, εδώ οι αρχηγοί, τα κόμματα, δεν βρίσκουν λόγο, χρόνο και χώρο να συνεννοηθούν μεταξύ τους για τη χάραξη μίας εθνικής στρατηγικής.

Σας ο αρχαιότερος, μετά τον Απόστολο Κακλαμάνη, βουλευτής, νομιμοποιούμαι να εκφράσω τη λύπη μου για την προκλητική για τον λαό και το έθνος ασυνεννοησία. Ποιός θέλει «να τραβήξει το κάρο» μόνος του μέσα από αυτό τον «βάλτο»; Ποιός λογικός Έλληνας;
Ο Ρήγας Φεραίος έλεγε: «Συλλογάται καλά όποιος συλλογάται ελεύθερα». Μου φαίνεται ότι συλλογιέμαι καλά, όταν παρατηρώ αυτή την ασυνεννοησία και αυτούς τους κομματικούς σοβινισμούς εδώ μέσα.

Είναι, λοιπόν, ο μπαμπούλας ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα έρθει και θα γκρεμιστεί το σύμπαν και θα γίνει Αρμαγεδδών; Από την εύνοια της χρονικής συγκυρίας υποδέχτηκα εν αντιπολιτευτική θέσει το ΠΑΣΟΚ με τους «πρασινοφρουρούς». Και δεν εγκρεμίστηκε η Ελλάδα. Είχαμε έναν τρόπο επικοινωνίας στην αντιδικία. Πώς δεν υπάρχει αυτός ο τρόπος επικοινωνίας με την Αντιπολίτευση σήμερα;

«Συλλογάται καλά όποιος συλλογάται ελεύθερα» και είμαι υπερήφανος γιατί εγώ έσπασα τα δεσμά στις 21 Δεκεμβρίου πέρυσι, όχι για κάποιο εγωιστικό πείσμα, αλλά για το δημευτικό «χαράτσι» της ΔΕΗ, τον λεγόμενο με ψευδώνυμο πια ΕΝΦΙΑ. Και με διέγραψαν. Και από τότε μέχρι σήμερα βγαίνουν βουλευτές και από το πρώην κόμμα μου και από το ΠΑΣΟΚ και κόπτονται και κάνουν παληκαρισμούς και δήθεν σωτήριες παρεμβάσεις γιατί είναι άδικος ο φόρος, είναι δήμευση κλπ. Παράξενα πράγματα!

Τρία είναι τα θέματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: ανεργία, ιδιοκτησία, κατανάλωση. Ακούσατε λέξη; Πήγε ο πρωθυπουργός στη Διάσκεψη Κορυφής και είπε: «Σας ομιλώ ως εκπρόσωπος των ανέργων». Πόσες συζητήσεις έγιναν εδώ μέσα για τους ανέργους; Μέχρι που φτάσατε και στη θρασύτατη και προκλητικότατη δήλωση ότι μειώνεται και η ανεργία, γιατί ίσως κάπου θα βρέθηκαν μερικές χιλιάδες τετραμηνίτες εποχιακοί, την ώρα της κορύφωσης του τουρισμού. Εύχομαι να πάει καλά ο τουρισμός, αλλά να μένει και κάτι στο εθνικό εισόδημα.

Υπάρχει μία άποψη που λέει – εξακολουθητικά και πεισματικά ψεύδη – τα εξής: «Βγαίνουμε, ελευθερωνόμαστε από το μνημόνια και από την τρόϊκα». Σε ποιόν τα λένε αυτά; Η μόνη διαφορά είναι πως θα είμαστε σε κάποιο άλλο σύστημα επιτήρησης που είναι ήδη εγκαθιδρυμένο. Είναι εξπέρ στις μεταμορφώσεις, στα ψευδώνυμα, στις ψευδαισθήσεις. Και με ψευδαισθήσεις πάνε να κρατήσουνε ζωντανό έναν λαό, τον οποίο τιμωρούν!

Παραδείγματος χάριν – σας το λέω και ως δικηγόρος αυτό – το 2000 με το 2014 είναι μόλις δεκατέσσερα χρόνια. Άρα, το έγκλημα του Χρηματιστηρίου δεν έχει παραγραφεί. Δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια θέλει το κακούργημα αυτής της τάξεως. Και τί είπε ο τότε Πρωθυπουργός; «Ας πρόσεχαν!». Τώρα λένε, ας πρόσεχαν – το έχω ακούσει από υπουργούς – οι πολίτες που πέταγαν τα λεφτά τους για να χτίζουν σπίτια και ότι περίπου φταίει η ιδιοκτησία! Άλλος λέει «έχω κοσμοαντίληψη να μην έχω σπίτι». Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Έτσι χτυπάνε έναν λαό;

Ύστερα τον τιμωρούν γιατί ήταν και τρελός στην κατανάλωση. Κανένας, όμως, δεν προέβαλε ένσταση, γιατί έδιναν τα παραπλανητικά δάνεια, τα επονείδιστα, τα επαχθή. Επαναλαμβάνω, τα παραπλανητικά! Για να πουλάνε τα βιομηχανικά τους προϊόντα, για να κάνουν εξοπλισμούς υπερμιζαρισμένους. Αυτά είναι τα πολιτικά και οικονομικά ζητήματα. Έτσι έγινε η χρεοκοπία. Όχι για τον κακό καταναλωτή λαό ή γιατί έκανε και απεργίες ο λαός.

Κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι πολύ σκληρή αντιπολίτευση και το ΚΚΕ για τις απεργίες παραδείγματος χάριν και ότι γκρεμίζουν το σύμπαν. Είναι απόλυτοι. Εγώ δεν είδα ούτε απεργίες από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σκεφθείτε τί αντιπολίτευση έχετε, που θέλετε να την αναγορεύσετε σε μπαμπούλα διεθνούς δικαίου.

Και σας λέω τώρα κάτι πολύ ενδιαφέρον ιστορικώς. Το 1898 είχαμε πτώχευση, η οποία έπαιρνε και συσσώρευε τα χρέη από το 1824 – τα δάνεια της Αγγλίας – από τα δάνεια του Τρικούπη, από τις πολεμικές αποζημιώσεις του 1897. Και το 1898 ήρθε ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ). Αντιμετωπίστηκε η πτώχευσης της χώρας. Διαβάστε ιστορία, όχι μόνον αριθμούς της δεκάρας. Και ο ΔΟΕ επέβαλε φόρο στις μονοπωλιακές προσόδους του ελληνικού κράτους. Να σας θυμίσω ποιές ήταν: το αλάτι, το φωτιστικό πετρέλαιο, τα σπίρτα, τα τραπουλόχαρτα, το τσιγαρόχαρτο και η σμύριδα Νάξου. Φόρο και εισπράξεις από προσόδους και μόνον.

Το 1933 είχαμε πάλι πτώχευση – ο Βενιζέλος ήταν το 1932 – την οποία διαχειρίζεται ο Παναγής Τσαλδάρης και βάζει ως μέσον εξοφλήσεως των δανείων – είχε προηγηθεί η Μικρασιατική καταστροφή, οι συμφορές που μας βρήκαν, η περίθαλψη των 1,5 εκατομμυρίων προσφύγων – ποσοστό από τις προσόδους από τα τελωνεία Αθηνών-Πειραιώς.

Το 1938 είχαμε πάλι πτώχευση! Μας ενάγει το Βέλγιο στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο των Βρυξελλών – αυτά είναι για το σήμερα, δεν είναι για το χθες – και κάνει ο Μεταξάς προσφυγή και κερδίζει τη δίκη, διότι είπε «αδυνατώ να σας πληρώσω, χωρίς να πεθάνει ο λαός μου και χωρίς να καταστραφεί η δομή του κράτους». Και υπάρχει νομολογιακό προηγούμενο.

Εγώ ανακάλυψα ως ιστοριοδίφης – και το επικροτεί και το επικαλείται και ορθώς ο ΣΥΡΙΖΑ – το Σύμφωνο του Λονδίνου του 1953. Γιατί όχι; Έτσι διαχειρίζεται κανείς και διαπραγματεύεται, όχι πώς θα κάνει «καλύτερα τα μαθήματά του» ένας λαός, ο ελληνικός λαός, που τον γονατίσανε και πεθαίνει και δεν ακούγεται. Και αντί να πείτε, «ουρανομήκεις οιμωγές, πεθαίνει ο λαός μου!», τί λέτε; «Έχω κάνει τα μαθήματά μου και είμαι σένιος» και τώρα περιμένω.

Θα σας κοροϊδέψουν οι Φράγκοι, όπως μας έχουν κοροϊδέψει κάθε φορά αιώνες τώρα. Δεν πιστεύω τίποτα. Διαβάζω και παρατηρώ.
Είναι ένας φίλος μου καθηγητής της Ανωτάτης Εμπορικής, ο Γιώργος Βάμβουκας, που λέει ότι είναι όλα πειραγμένα τα δημοσιονομικά και εθνικολογιστικά στοιχεία και στο προσχέδιο του προϋπολογισμού και σε αυτές τις ανακοινώσεις.

Και σας λέω, καταλήγοντας, το εξής: Κοιτάξτε, πρέπει να είμαστε πολύ πρόθυμοι και έτοιμοι – εγώ δεν θέλω τίποτα – να οργανώσουμε τη σύγκρουση. Έρχεται η σύγκρουση. Μη ζούμε με ψευδαισθήσεις και αυταπάτες. Επαναλαμβάνω ότι πρέπει την απασχόληση να ασφαλίσουμε, την ιδιοκτησία να ασφαλίσουμε, καθώς και την κατανάλωση ως μέσο αναπτύξεως.
Θα έρθετε σε λίγο καιρό και θα μιλάτε για την κατανάλωση, για το πώς θα τη συντάξουμε, ώστε να επιστρέφει το χρήμα στην αγορά, να δούμε τί θα κάνουν και οι τράπεζες για να μπορέσουμε να ζήσουμε, ως λαός και ως παραγωγική δύναμη.

Διάβασα τότε στα εφηβικά μας – όλοι το διαβάσατε – και το θυμάμαι ακόμα, το βιβλίο «Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του» του Μ. Καραγάτση, ενός μάστορα αφηγητή, όπου εκεί μας μεταφέρει μια παλιά σκωτσέζικη μπαλάντα…

Κων/νος Τασούλας: Είναι και «Τα στερνά του Μίχαλου».

Βύρων Πολύδωρας: Να το δώσετε, να σας γράψει η εφημερίδα που συνεργάζεστε ως ευφυολόγο.

Λέει, λοιπόν, ο Μ. Καραγάτσης στο έργο του «Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του»:
«Σαν η γης αρρώστησε κι οι ουρανοί σκοτείνιασαν
και τα δάση σάπισαν απ’ την βροχή,
ήρθε καβάλα ο πεθαμένος να ξαναδεί
ότι, είχε αγαπήσει»

Να ξαναδώ κι εγώ, λοιπόν, ό,τι είχα αγαπήσει ζωντανό. Μην το πεθάνατε τώρα με την ακρισία σας, με τη φιγούρα σας, με την αρχομανία σας και με την ψεύτικη πολιτική σας προς τον λαό.
Σας ευχαριστώ.–